یه بنده خدایی رو می شناسم که فعلاً و به طور موقت داره تو یه مکان زندگی می کنه. او یقین داره که موندنش تو این مکان موقت هست؛ حَسَب همین یقین هیچ تعلق خاطری به جایی که توش زندگی می کنه نداره و فقط در حد نیاز سعی به عمارت و آبادانی اونجا می کنه.

کاش ما هم همین نگاهی که اون بنده خدا نسبت به مکان موقتش داره، نسبت به مکان موقتی که همه مون توش زندگی می کنیم داشتیم.

منبع : دل پویا |سرای موقت
برچسب ها : مکان ,موقت